'Blowout Bash' van Milky Way kan de ontbrekende mis van Galaxy verklaren

In het centrum van de Melkweg is er een slapende supermassieve zwarte opening - maar nieuw onderzoek toont aan dat de galactische kern niet altijd in een stille sluimering heeft verkeerd.

Het centrum van de Melkweg was ooit ongelooflijk actief, met een superenergetische quasar die het centrale zwarte gat van de melkweg voedde. Zes miljoen jaar geleden markeerde het zwarte gat van de Melkweg echter zijn overgang naar de winterslaap met de explosie van de quasar, en schokgolven van die explosie zijn nog steeds zichtbaar, volgens wetenschappers van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) in Cambridge, Massachusetts.

CfA-onderzoekers waren op zoek naar ongrijpbare zaken waarvan wordt gedacht dat ze ontbreken in de Melkweg toen ze het bewijs van deze schokgolven ontdekten. [Donkere materie ontbreekt in de Melkweg (video)]

Het Melkwegstelsel wordt volgens CfA-onderzoekers geschat op 1 biljoen tot 2 biljoen maal meer massa dan de zon. Het meeste van die massa (ongeveer vijfzesde) is donkere materie, terwijl de resterende massa bestaat uit normale materie - gas, stof en sterren. Zelfs nog, als astronomen alle zichtbare materie in de Melkweg optellen, klopt er iets niet helemaal. Tussen de 85 en 235 miljard massa's aan materiaal lijken te ontbreken, aldus de onderzoekers in een verklaring.

"We speelden een kosmisch spel van verstoppertje en we vroegen ons af:" Waar zou de ontbrekende massa zich kunnen verbergen? "Fabrizio Nicastro, hoofdauteur van de nieuwe studie en een CfA-onderzoeksmedewerker, zei in de verklaring. "We analyseerden archivalische röntgenstralingobservaties van het ruimtevaartuig van het [European Space Agency] XMM-Newton en ontdekten dat de ontbrekende massa de vorm heeft van een miljoen graden gasvormige mist die onze melkweg doordringt. Die mist absorbeert röntgenstralen van een verder weg gelegen achtergrond bronnen."

Met behulp van metingen van röntgenabsorptie en computermodellen konden de onderzoekers berekenen hoeveel normale materie er was en hoe het werd verspreid. Ze ontdekten echter dat hun waarnemingen niet konden worden verklaard door een soepele, uniforme gasverdeling.

In plaats daarvan ontdekten de onderzoekers dat het gas naar buiten was geblazen door de exploderende quasar in het midden van de Melkweg. Hun bevindingen suggereren dat deze explosie ongeveer 6 miljoen jaar geleden plaatsvond en dat de schokgolven gecreëerd door het evenement een gasloze "luchtbel" creëerden. Zonder gas, stof en sterren om door te kloven, werd de galactische kern inactief.

Het zou veel energie hebben gekost om de "bubbel" te creëren, waarvan de onderzoekers zeiden dat die waarschijnlijk kwamen van het gas dat het zwarte gat voedde. Tijdens deze voederwaan werd een deel van het gas door het zwarte gat ingeslikt, terwijl ander gas werd weggepompt met snelheden van 2 miljoen km / u (3,2 miljoen km / u), aldus de onderzoekers.

Stof je spiraalarmen af ​​en vet je bult op - het is tijd om je binnenste sterrenstelsel aan te boren om je smarts over de Melkweg te testen. Ons huis in de ruimte is een vreemde en wonderlijke plek die wetenschappers nog steeds proberen te achterhalen. Zie wat je weet!

Het materiaal dat in de richting van het zwarte gat stroomde, zou zich hebben verzameld om nieuwe sterren te creëren. Onderzoekers hebben dit gevonden in de aanwezigheid van 6 miljoen jaar oude sterren nabij het galactische centrum die van hetzelfde materiaal zijn gemaakt, volgens de nieuwe studie, gepubliceerd op 29 augustus in The Astrophysical Journal.

"De verschillende bewijslijnen sluiten allemaal goed op elkaar aan," zei Martin Elvis, co-auteur van het onderzoek en een onderzoeker bij het CfA, in de verklaring. "Deze actieve fase duurde 4 [miljoen] tot 8 miljoen jaar, wat redelijk is voor een quasar."

De nieuwe studie toont ook aan dat dit miljoen graden gas tot 130 miljard zonsmassa's weegt, wat zou kunnen helpen verklaren waar de missende massa van de melkweg is - het is te heet om gezien te worden, zeiden de onderzoekers.

Hoewel deze ontdekking het mysterie van de ongrijpbare massa van de Melkweg niet volledig oplost, geeft het onderzoekers een beter inzicht in de samenstelling en evolutie van de melkweg.